Het ging wonder boven wonder enorm goed 1.5 jaar. Ik ben nu wel enorm toe aan mn eigen plekje, en vooral mijn man, want ja... hij woonde bij zn schoonmoeder. Ik weet niet of ik 1,5 jaar bij mn schoonouders had kunnen wonen. We zijn ook enorm verwend, al die tijd. iedere avond werd er voor ons gekookt. Ik heb al die tijd, al mn energie in mn eigen kindje kunnen stoppen. En idd oppas aan huis was ideaal. 2 extra handen, was fantastisch. Al die hulp die ik kreeg. HEERLIJK!
Mijn moeder vindt het heel jammer dat we weg gaan. Zij snapt het, zij ziet ook dat het tijd wordt, maar zij is alleen, zij gaat wederom het lege nest syndroom meemaken. Zij vindt zelfs dat wij niet meer bij haar horen maar in het nieuwe huis, maar het zal idd niet makkelijk worden voor d'r.
Zij kijkt wel uit naar de vrijheid en de ruimte die zij terug krijgt
Zowiezo, past zij 2x in de week op, dus haar kleindochter ziet zij zowiezo 2x in de week. en daarbij nog regelmatig in het weekend. De eerste tijd zullen we ook nog bij dr blijven eten, want onze kookplaat is nog niet aangesloten.
Volgende week neem ik haar mee uit eten (zij mag kiezen waar), dat mag wel na al die tijd, dan wordt zij even flink verwend
T/m 25-8-2018
Vanaf 26-8-2018
