Miss & Mister Café Mickey artikel
-
kimberley2909
- Member
- Berichten: 841
- Lid geworden op: 19 aug 2014, 13:32
Bedankt dragy!
Never lose hope
-
Miss Ariel
- Member
- Berichten: 1806
- Lid geworden op: 10 apr 2014, 08:37
bedankt!!Laura schreef:Leuk artikel Miss Ariel! Ik vroeg me al af wat de verschillen waren tussen de characters etentjes, en nu is me dat duidelijk
ik snap dat als je geen van de character meals gedaan hebt, het moeilijk is om de verschillen te weten. hebben ze alle 4 gedaan, auberge wel meerdere keren , waren allemaal heel leuk om te doen. het is maar waar en voor wie je wilt gaan een beetje. 
ben blij dat ik je met mn Disney ervaringen kon helpen Best day ever <3 1 april 2017 our wedding day
Part of that Disney world <3
*Magical Bucketlist*
Part of that Disney world <3
*Magical Bucketlist*
@Miss Ariel
Al die keren dat ik ben geweest, hebben we nog maar 1x een character meal gedaan. En dat was vorig jaar in Cafe Mickey. Ik vermoedde al dat daar vaak 'standaard' characters zijn (wij hadden Tigger, Gepetto, Mickey, Goofy), klopt denk ik wel als ik jouw artikel lees. Inventions zondag brunch staat nog op mijn bucket list, en Auberge wil ik ook wel eens doen, ondanks dat prinsessen niet mijn favorieten zijn
Al die keren dat ik ben geweest, hebben we nog maar 1x een character meal gedaan. En dat was vorig jaar in Cafe Mickey. Ik vermoedde al dat daar vaak 'standaard' characters zijn (wij hadden Tigger, Gepetto, Mickey, Goofy), klopt denk ik wel als ik jouw artikel lees. Inventions zondag brunch staat nog op mijn bucket list, en Auberge wil ik ook wel eens doen, ondanks dat prinsessen niet mijn favorieten zijn
DLP: 27x sinds 1994
WDW: 9x sinds 2009
DLC: 1x sinds 2007
Next DLP trip: runDisney France 2019
Next WDW trip: Marathon weekend 2020
Dopey Challenge Finisher 2019
WDW: 9x sinds 2009
DLC: 1x sinds 2007
Next DLP trip: runDisney France 2019
Next WDW trip: Marathon weekend 2020
Dopey Challenge Finisher 2019
-
Miss Ariel
- Member
- Berichten: 1806
- Lid geworden op: 10 apr 2014, 08:37
zijn beide goede keuzes en mn persoonlijke aanradersLaura schreef:@Miss Ariel
Al die keren dat ik ben geweest, hebben we nog maar 1x een character meal gedaan. En dat was vorig jaar in Cafe Mickey. Ik vermoedde al dat daar vaak 'standaard' characters zijn (wij hadden Tigger, Gepetto, Mickey, Goofy), klopt denk ik wel als ik jouw artikel lees. Inventions zondag brunch staat nog op mijn bucket list, en Auberge wil ik ook wel eens doen, ondanks dat prinsessen niet mijn favorieten zijn
Auberge is 1 van mn favo restaurants, ben wel een prinsessen fan en de muisjes zijn ook cute! 
ik heb ze toevallig allemaal eens gedaan en dan is het wel leuk om te vergelijken welke je het leukste vond etc. het eten is bij elke character meal goed tot zeer goed qua eten vind ik en dan ga je al meer naar de sfeer, aankleding en characters kijken als je het een moeilijke keuze vind welke je nog eens wilt doen en anders wissel je ze dan nog eens af 
Best day ever <3 1 april 2017 our wedding day
Part of that Disney world <3
*Magical Bucketlist*
Part of that Disney world <3
*Magical Bucketlist*
It’s a Small World
Momenteel is één van de populairste familieattracties van het Disneylandpark in Parijs in groot onderhoud. Bijna een half jaar lang moeten de gasten het doen zonder de kleurrijke en muzikale wereldreis per boot. Vanaf begin 2016 gaan de bootjes in Parijs weer hun gebruikelijk rondjes varen, maar tot die tijd moeten we het helaas doen met het uitzicht van in de steigers gehulde façade van It’s a Small World.
It's a Small World in Tokyo Disneyland.
Hoe het begon
We moeten bijna vijftig jaar terug de geschiedenis in, naar het jaar 1966, om terug te keren naar de grote opening van de eerste versie van deze attractie in het Amerikaanse Disneyland. Of beter gezegd heropening, want twee jaar eerder was de echte opening van dit attractie. De oorsprong van deze attractie ligt namelijk niet in het Disneylandpark, maar juist daarbuiten, op de World’s Fair van 1964 in New York.
Voor de World’s Fair was Walt Disney druk bezig met de voorbereidingen van drie attracties die in 1964 en 1965 te zien zouden zijn. Zo werd er druk gewerkt aan de Audio-Animatronic van president Lincoln voor Great Moments with Mr. Lincoln in het Illinois State Paviljoen. Na de fair kreeg president Lincoln een vaste plaats in het Disneylandpark. Een ander attractie wat in ontwikkeling was, was Progressland. Na de verhuizing naar het Disneylandpark zou het de naam Carousel of Progress krijgen. Na 6 jaar werd deze attractie overgeplaatst naar Walt Disney World. De derde attractie waar Walt op dat moment mee bezig is, is de Ford Magic Skyway. Uiteindelijk werden van deze attractie gedeeltes gebruikt in andere attracties in het Disneylandpark, maar vond de attractie niet in zijn geheel zijn weg naar het park.
Walt bij een tweetal posters die de World's Fair aankondigen.
Het zijn dus drukke tijden bij WED Enterprises (tegenwoordig Walt Disney Imagineering). Toen Pepsi-Cola met de vraag kwam of ze nog een attractie, ter ere van Unicef, konden maken voor het Pepsi-paviljoen, was het niet gek dat dit verzoek werd afgewezen. De actrice Joan Crawford, toentertijd bestuurslid bij Pepsi-Cola en een goede bekende van Walt, wilde graag dat hij het attractie zou ontwerpen. Op het moment dat Walt zelf ter oren kwam dat Pespi-Cola dit verzoek had gedaan, greep Walt dit met beide handen aan.
Walt ging naar zijn imagineers en vertelde het nieuws dat ze nog een vierde paviljoen gingen vullen met een attractie. Het idee voor “a little boat ride” (“een kleine bootattractie”) was geboren. Walt werd in eerste instantie door sommigen voor gek verklaard, aangezien de werkdruk al hoog lag. Maar Walt had nu eenmaal een idee in zijn hoofd, dus startte de race tegen de klok. Samen met zijn team had hij amper een jaar de tijd om alles op tijd af te krijgen.
Imagineers
Walt trommelde een aantal van zijn beste imagineers op om met dit project, toen nog met de naam Children of the World, aan de slag te gaan. Zo werkte onder andere Marc en Alice Davis, Mary Blair, Rolly Crump en de gebroeders Sherman mee aan het ontwerp van het attractie wat later It’s a Small World zou gaan heten.
Marc Davis, Walt Disney en Mary Blair
Marc en Alice Davis
De scènes en figuren in It’s a Small World zijn veelal ontworpen door Marc Davis. Hij was ook betrokken bij andere bekende attracties zoals Pirates of the Caribbean en The Haunted Mansion. Marcs vrouw Alice ontwierp alle kleding van de poppen in de attractie.
Mary Blair
Het bijzondere kleurgebruik van Mary Blair is ook duidelijk herkenbaar in het attractie It’s a Small World. Ze ontwierp onder meer de façade van het oorspronkelijke gebouw in Disneyland. Later werden de façades in de andere attractieparken hierop geïnspireerd. Bij de World’s Fair-versie was de façade nog niet aanwezig.
Rolly Crump
Walt wilde wel een blikvanger voor zijn attractie. Hij liet Rolly Crump er daarom één ontwerpen. Rolly maakte The Tower of the Four Winds. Een kleurrijk bouwwerk met vele draaiende propellers en windmolentjes van ruim 36 meter hoog. Deze sierde het kleine bijgebouw waarin Unicef een kleine expositie en winkel had. Verder was Rolly ook betrokken bij het ontwerp en maken van de vele attributen die de poppen gebruiken.
Richard en Robert Sherman
De broers Sherman werden door Walt gevraagd of ze het muzikale gedeelte van de attractie voor hun rekening wilden nemen. Richard en Robert maakten in die periode veel succesvolle nummers, waaronder de liedjes van de film Mary Poppins. In eerste instantie was Walt’s idee om de kinderen ieder hun eigen volkslied te laten zingen. Dit bleek geen succes, aangezien er zoveel verschillende nummers door elkaar klonken, dat het een brei van geluid werd. Daarop kwamen de broers met het huidige nummer in een rustige balladevorm. Walt was juist op zoek naar een vrolijk nummer. Door het tempo van het nummer te verhogen ontstond het nu zo herkenbare deuntje.
Robert en Richard Sherman
New York World’s Fair 1964-1965
Na maanden hard werken was er dan uiteindelijk de opening van de World’s Fair op 22 april 1964. Bezoekers maakten voor het eerst kennis met It’s a Small World. Een ritje kostte in het eerste seizoen 95 dollarcent per volwassenen en kinderen betaalde maar 60 dollarcent. Uiteindelijk bleek de attractie een doorslaand succes. De attractie draaide twee seizoenen van ieder zes maanden. In die tijd werden zo’n 10.300.000 kaartjes verkocht, waarvan de opbrengst naar Unicef ging.
Het attractiegebouw op de World's Fair in New York met daarbij The Tower of the Four Winds.
Disneyland Anaheim
Door het grote succes was het voor Walt niet meer dan logisch dat dit attractie een vaste plaats zou krijgen in Disneyland. Na het laatste seizoen van de World’s Fair werd de hele attractie gedemonteerd en overgebracht naar Disneyland. Daar werd de attractie opnieuw opgebouwd. Daarbij werden nog wat aanpassingen gedaan. Zo verrees er de door Mary Blair ontworpen façade voor het attractiegebouw. De attractie had namelijk een nieuw blikvanger nodig, aangezien Walt besloten had dat The Tower of the Four Winds niet meeverhuisde naar het park. Ook werden er nieuwe gedeeltes toegevoegd, zoals de Noordpool en de eilanden van de Stille Oceaan.
De opening van het attractie werd door Walt gedaan op 28 mei 1966, maar dit deed hij niet alleen. Walt had namelijk een aantal kinderen van over de hele wereld uitgenodigd om deel te nemen aan de openingsceremonie. Ieder van deze kinderen had namelijk water meegenomen uit zijn of haar land. Dit water werd door ieder van hen in de attractie gegoten. Hierdoor bevatte het attractie water uit alle hoeken van de wereld.
De opening van It's a Small World in Disneyland Anaheim.
Andere Disneyparken
Ook de overige Disneyparken die later zijn geopend kregen direct bij de opening allemaal een eigen versie van It’s a Small World (behalve Hong Kong Disneyland, hier werd de attractie 3 jaar na de opening van het park toegevoegd). Hierbij werd niet iedere keer een exacte kopie gebruikt van de originele attractie, alhoewel het grote geheel wel overeenkomt. Zo ontbreekt in Walt Disney World de welbekende façade aan de buitenkant, deze is namelijk binnen te zien.
Uniek aan de Parijse versie was de post-show. Na het verlaten van de boten kon je nog door de post-show wandelen, bestaande uit bekende gebouwen. Er waren korte filmpjes te zien waarbij kinderen met elkaar communiceerde via telefoon en dergelijke. Deze post-show was gesponsord door France Telecom. Met het eindigen van de sponsoring verdween ook de post-show, waarbij de ruimte nu wordt gevuld door het prinsessenpaviljoen. Een ander opvallend verschil is de klok op de façade, waarbij in Parijs niet het bekende gezicht van Glockenspiel te zien is, maar een variant die de zon en maan voorstelt.
De post-show in Disneyland Paris.
De Disneyparken in Tokyo en Hong Kong hebben beide een uitgebreidere versie van de Aziatische scènes. Hong Kong Disneyland was de eerste It’s a Small World waar ook Disney-figuren (zoals Mulan, Pocahontas, Aladdin en Stitch) in Mary Blair-stijl waren te zien. Een jaar later kreeg de attractie in Anaheim vergelijkbare figuren. Het unieke aan het in aanbouw zijnde Disneylandpark in Shanghai is dat deze (nog) geen It’s a Small World zal krijgen.
Alice en het Witte Konijn in Mary Blair-stijl.
Deze en nog meer verschillen zorgen dat iedere It’s a Small World-attractie een unieke beleving is. En met vijf attracties over de hele wereld is er altijd minimaal één plek waar de vrolijke melodie klinkt (behalve tijdens groot onderhoud).
Momenteel is één van de populairste familieattracties van het Disneylandpark in Parijs in groot onderhoud. Bijna een half jaar lang moeten de gasten het doen zonder de kleurrijke en muzikale wereldreis per boot. Vanaf begin 2016 gaan de bootjes in Parijs weer hun gebruikelijk rondjes varen, maar tot die tijd moeten we het helaas doen met het uitzicht van in de steigers gehulde façade van It’s a Small World.
It's a Small World in Tokyo Disneyland.
Hoe het begon
We moeten bijna vijftig jaar terug de geschiedenis in, naar het jaar 1966, om terug te keren naar de grote opening van de eerste versie van deze attractie in het Amerikaanse Disneyland. Of beter gezegd heropening, want twee jaar eerder was de echte opening van dit attractie. De oorsprong van deze attractie ligt namelijk niet in het Disneylandpark, maar juist daarbuiten, op de World’s Fair van 1964 in New York.
Voor de World’s Fair was Walt Disney druk bezig met de voorbereidingen van drie attracties die in 1964 en 1965 te zien zouden zijn. Zo werd er druk gewerkt aan de Audio-Animatronic van president Lincoln voor Great Moments with Mr. Lincoln in het Illinois State Paviljoen. Na de fair kreeg president Lincoln een vaste plaats in het Disneylandpark. Een ander attractie wat in ontwikkeling was, was Progressland. Na de verhuizing naar het Disneylandpark zou het de naam Carousel of Progress krijgen. Na 6 jaar werd deze attractie overgeplaatst naar Walt Disney World. De derde attractie waar Walt op dat moment mee bezig is, is de Ford Magic Skyway. Uiteindelijk werden van deze attractie gedeeltes gebruikt in andere attracties in het Disneylandpark, maar vond de attractie niet in zijn geheel zijn weg naar het park.
Walt bij een tweetal posters die de World's Fair aankondigen.
Het zijn dus drukke tijden bij WED Enterprises (tegenwoordig Walt Disney Imagineering). Toen Pepsi-Cola met de vraag kwam of ze nog een attractie, ter ere van Unicef, konden maken voor het Pepsi-paviljoen, was het niet gek dat dit verzoek werd afgewezen. De actrice Joan Crawford, toentertijd bestuurslid bij Pepsi-Cola en een goede bekende van Walt, wilde graag dat hij het attractie zou ontwerpen. Op het moment dat Walt zelf ter oren kwam dat Pespi-Cola dit verzoek had gedaan, greep Walt dit met beide handen aan.
Walt ging naar zijn imagineers en vertelde het nieuws dat ze nog een vierde paviljoen gingen vullen met een attractie. Het idee voor “a little boat ride” (“een kleine bootattractie”) was geboren. Walt werd in eerste instantie door sommigen voor gek verklaard, aangezien de werkdruk al hoog lag. Maar Walt had nu eenmaal een idee in zijn hoofd, dus startte de race tegen de klok. Samen met zijn team had hij amper een jaar de tijd om alles op tijd af te krijgen.
Imagineers
Walt trommelde een aantal van zijn beste imagineers op om met dit project, toen nog met de naam Children of the World, aan de slag te gaan. Zo werkte onder andere Marc en Alice Davis, Mary Blair, Rolly Crump en de gebroeders Sherman mee aan het ontwerp van het attractie wat later It’s a Small World zou gaan heten.
Marc Davis, Walt Disney en Mary Blair
Marc en Alice Davis
De scènes en figuren in It’s a Small World zijn veelal ontworpen door Marc Davis. Hij was ook betrokken bij andere bekende attracties zoals Pirates of the Caribbean en The Haunted Mansion. Marcs vrouw Alice ontwierp alle kleding van de poppen in de attractie.
Mary Blair
Het bijzondere kleurgebruik van Mary Blair is ook duidelijk herkenbaar in het attractie It’s a Small World. Ze ontwierp onder meer de façade van het oorspronkelijke gebouw in Disneyland. Later werden de façades in de andere attractieparken hierop geïnspireerd. Bij de World’s Fair-versie was de façade nog niet aanwezig.
Rolly Crump
Walt wilde wel een blikvanger voor zijn attractie. Hij liet Rolly Crump er daarom één ontwerpen. Rolly maakte The Tower of the Four Winds. Een kleurrijk bouwwerk met vele draaiende propellers en windmolentjes van ruim 36 meter hoog. Deze sierde het kleine bijgebouw waarin Unicef een kleine expositie en winkel had. Verder was Rolly ook betrokken bij het ontwerp en maken van de vele attributen die de poppen gebruiken.
Richard en Robert Sherman
De broers Sherman werden door Walt gevraagd of ze het muzikale gedeelte van de attractie voor hun rekening wilden nemen. Richard en Robert maakten in die periode veel succesvolle nummers, waaronder de liedjes van de film Mary Poppins. In eerste instantie was Walt’s idee om de kinderen ieder hun eigen volkslied te laten zingen. Dit bleek geen succes, aangezien er zoveel verschillende nummers door elkaar klonken, dat het een brei van geluid werd. Daarop kwamen de broers met het huidige nummer in een rustige balladevorm. Walt was juist op zoek naar een vrolijk nummer. Door het tempo van het nummer te verhogen ontstond het nu zo herkenbare deuntje.
Robert en Richard Sherman
New York World’s Fair 1964-1965
Na maanden hard werken was er dan uiteindelijk de opening van de World’s Fair op 22 april 1964. Bezoekers maakten voor het eerst kennis met It’s a Small World. Een ritje kostte in het eerste seizoen 95 dollarcent per volwassenen en kinderen betaalde maar 60 dollarcent. Uiteindelijk bleek de attractie een doorslaand succes. De attractie draaide twee seizoenen van ieder zes maanden. In die tijd werden zo’n 10.300.000 kaartjes verkocht, waarvan de opbrengst naar Unicef ging.
Het attractiegebouw op de World's Fair in New York met daarbij The Tower of the Four Winds.
Disneyland Anaheim
Door het grote succes was het voor Walt niet meer dan logisch dat dit attractie een vaste plaats zou krijgen in Disneyland. Na het laatste seizoen van de World’s Fair werd de hele attractie gedemonteerd en overgebracht naar Disneyland. Daar werd de attractie opnieuw opgebouwd. Daarbij werden nog wat aanpassingen gedaan. Zo verrees er de door Mary Blair ontworpen façade voor het attractiegebouw. De attractie had namelijk een nieuw blikvanger nodig, aangezien Walt besloten had dat The Tower of the Four Winds niet meeverhuisde naar het park. Ook werden er nieuwe gedeeltes toegevoegd, zoals de Noordpool en de eilanden van de Stille Oceaan.
De opening van het attractie werd door Walt gedaan op 28 mei 1966, maar dit deed hij niet alleen. Walt had namelijk een aantal kinderen van over de hele wereld uitgenodigd om deel te nemen aan de openingsceremonie. Ieder van deze kinderen had namelijk water meegenomen uit zijn of haar land. Dit water werd door ieder van hen in de attractie gegoten. Hierdoor bevatte het attractie water uit alle hoeken van de wereld.
De opening van It's a Small World in Disneyland Anaheim.
Andere Disneyparken
Ook de overige Disneyparken die later zijn geopend kregen direct bij de opening allemaal een eigen versie van It’s a Small World (behalve Hong Kong Disneyland, hier werd de attractie 3 jaar na de opening van het park toegevoegd). Hierbij werd niet iedere keer een exacte kopie gebruikt van de originele attractie, alhoewel het grote geheel wel overeenkomt. Zo ontbreekt in Walt Disney World de welbekende façade aan de buitenkant, deze is namelijk binnen te zien.
Uniek aan de Parijse versie was de post-show. Na het verlaten van de boten kon je nog door de post-show wandelen, bestaande uit bekende gebouwen. Er waren korte filmpjes te zien waarbij kinderen met elkaar communiceerde via telefoon en dergelijke. Deze post-show was gesponsord door France Telecom. Met het eindigen van de sponsoring verdween ook de post-show, waarbij de ruimte nu wordt gevuld door het prinsessenpaviljoen. Een ander opvallend verschil is de klok op de façade, waarbij in Parijs niet het bekende gezicht van Glockenspiel te zien is, maar een variant die de zon en maan voorstelt.
De post-show in Disneyland Paris.
De Disneyparken in Tokyo en Hong Kong hebben beide een uitgebreidere versie van de Aziatische scènes. Hong Kong Disneyland was de eerste It’s a Small World waar ook Disney-figuren (zoals Mulan, Pocahontas, Aladdin en Stitch) in Mary Blair-stijl waren te zien. Een jaar later kreeg de attractie in Anaheim vergelijkbare figuren. Het unieke aan het in aanbouw zijnde Disneylandpark in Shanghai is dat deze (nog) geen It’s a Small World zal krijgen.
Alice en het Witte Konijn in Mary Blair-stijl.
Deze en nog meer verschillen zorgen dat iedere It’s a Small World-attractie een unieke beleving is. En met vijf attracties over de hele wereld is er altijd minimaal één plek waar de vrolijke melodie klinkt (behalve tijdens groot onderhoud
).
-
DiggyLola93
- Member
- Berichten: 28
- Lid geworden op: 09 dec 2014, 16:34
Mijn eerste bezoek
In 2010 werd er een pins van Disney gegeven bij je aankopen van Carrefour. Op een dag om ik thuis en liggen er 3 pakjes met pins klaar. Ik doe de eerste 2 pakjes open en er zat een pin van Donald Duck in en een pin van Mickey Mouse. Ik deed het laatste zakje op en tot mijn grootte verbazing zit er de gouden pin van Mickey Mouse in. Dat wil zeggen dat je kans maakte om gratis naar Disneyland Parijs te gaan. In het pakje zat er een code, deze gaven we direct in op de computer en ja ik mocht gratis naar Disneyland Parijs en mijn ouders en vrienden mochten aan een goedkopere prijs mee naar Disneyland.
Op 14 augustus 2010 was het zover. We stonden om 4 uur s ’morgens al klaar om te vertrekken. Om 8 uur stonden wij al in Disneyland Parijs. De pret kon beginnen. Om 10 uur mochten we binnen in de 2 parken. We gingen eerst een kijkje nemen in de Buzz Lightyear Laser Blast. Dit vond ik super leuk van ik ben een grote fan van Toy Story. Daarna gingen we een kijkje nemen in het park.
De Space Mountain was onze volgende stop.
Alice's Curious Labyrinth was super leuk. Daar hebben we Alice mogen ontmoeten. Maar daar ben ik spijtig genoeg de foto van kwijt. Ik vond het zo leuk, alles leek zo goed op de animatiefilm van Alice in Wonderland. Ik ben een grote van fan van de cheshire cat. Vroeger al ik klein was vroeg ik steeds aan mijn ouders of ik zo’n kat kreeg voor mijn verjaardag.
Toen werd het tijd om aan te schuiven bij de nieuwste attractie Hollywood Tower die toen erbij was gekomen in Disneyland. We hebben zeker een uur moeten aanschuiven maar dat was het zeker waard. Ik heb er enorm van genoten en het leek echt levensecht. Het fantastische uitzicht van Disneyland was super dit blijft me steeds bij al ik terugdenk aan Disneyland. Dit is de enigste attractie ooit waarvan ik echt de kriebels van kreeg. Normaal ben ik niet iemand die van zo’n hoge en snelle attractie hou maar deze was echt leuk met de special effecten en het verhaal achter de Hollywood Tower.
Na de middag was het tijd voor de prachtige Disney's Stars 'n' Cars Parade met Mickey Mouse & Minnie Mouse, Sneeuwitje en de 7 dwergen, Woody en Jessie van Toy Story 2, Monsters en co, Ariel van De Kleine Zeemeermin, Prinses Mulan, Aladdin en Jasmine, Lilo en Stitch, Gaston van Belle en het Beest en Maleficent van Doornroosje. De parade kon beginnen, het was heel mooi. Het verhaal en de auto’s en natuurlijk ook de Disney characters waren top. Ook de volgende Disney characters zijn in beeld geweest: Donald en Daisy Duck, Goofy, Remy en Emile, Cruella De Vil, Mary Poppins en Bert en last but not least de draak van Mulan: Mushu.
Daarna gingen we voort met onze tour door Disneyland Parijs. In de Walt Disney Studio Park namen we een bezoek aan het Toy Story Playland. Het was nog niet officieel geopend maar toch mochten we al eens een kijkje nemen. Ik ging op de foto met Rex de dinosaurus rex van Toy Story. De leukste attractie vond ik Slinky Dog Zigzag Spin. Daar heb ik enorm in gelachen en geamuseerd. Die hebben we wel 3 keer achter elkaar gedaan. Ik wou ook graag in de Toy Soldiers Parachute Drop maar die was gesloten omdat het geregend had en nog niet goed in werking was. Dat vond ik wel spijtig.
De laatste bezichtig was de mooiste, Le Château de la Belle au Bois Dormant! Het was een hele dag wachten maar dat was het waard. Daarna heb ik een bezoek gebracht aan de shop en ik heb me 2 Potato Head’s gekocht en met alle accessoires.
Ik zou graag nog eens teruggaan. Dat is nog een droom van mij. Ik hoop dat jullie het leuk vonden om mijn artikel te lezen.
In 2010 werd er een pins van Disney gegeven bij je aankopen van Carrefour. Op een dag om ik thuis en liggen er 3 pakjes met pins klaar. Ik doe de eerste 2 pakjes open en er zat een pin van Donald Duck in en een pin van Mickey Mouse. Ik deed het laatste zakje op en tot mijn grootte verbazing zit er de gouden pin van Mickey Mouse in. Dat wil zeggen dat je kans maakte om gratis naar Disneyland Parijs te gaan. In het pakje zat er een code, deze gaven we direct in op de computer en ja ik mocht gratis naar Disneyland Parijs en mijn ouders en vrienden mochten aan een goedkopere prijs mee naar Disneyland.
Op 14 augustus 2010 was het zover. We stonden om 4 uur s ’morgens al klaar om te vertrekken. Om 8 uur stonden wij al in Disneyland Parijs. De pret kon beginnen. Om 10 uur mochten we binnen in de 2 parken. We gingen eerst een kijkje nemen in de Buzz Lightyear Laser Blast. Dit vond ik super leuk van ik ben een grote fan van Toy Story. Daarna gingen we een kijkje nemen in het park.
De Space Mountain was onze volgende stop.
Alice's Curious Labyrinth was super leuk. Daar hebben we Alice mogen ontmoeten. Maar daar ben ik spijtig genoeg de foto van kwijt. Ik vond het zo leuk, alles leek zo goed op de animatiefilm van Alice in Wonderland. Ik ben een grote van fan van de cheshire cat. Vroeger al ik klein was vroeg ik steeds aan mijn ouders of ik zo’n kat kreeg voor mijn verjaardag.
Toen werd het tijd om aan te schuiven bij de nieuwste attractie Hollywood Tower die toen erbij was gekomen in Disneyland. We hebben zeker een uur moeten aanschuiven maar dat was het zeker waard. Ik heb er enorm van genoten en het leek echt levensecht. Het fantastische uitzicht van Disneyland was super dit blijft me steeds bij al ik terugdenk aan Disneyland. Dit is de enigste attractie ooit waarvan ik echt de kriebels van kreeg. Normaal ben ik niet iemand die van zo’n hoge en snelle attractie hou maar deze was echt leuk met de special effecten en het verhaal achter de Hollywood Tower.
Na de middag was het tijd voor de prachtige Disney's Stars 'n' Cars Parade met Mickey Mouse & Minnie Mouse, Sneeuwitje en de 7 dwergen, Woody en Jessie van Toy Story 2, Monsters en co, Ariel van De Kleine Zeemeermin, Prinses Mulan, Aladdin en Jasmine, Lilo en Stitch, Gaston van Belle en het Beest en Maleficent van Doornroosje. De parade kon beginnen, het was heel mooi. Het verhaal en de auto’s en natuurlijk ook de Disney characters waren top. Ook de volgende Disney characters zijn in beeld geweest: Donald en Daisy Duck, Goofy, Remy en Emile, Cruella De Vil, Mary Poppins en Bert en last but not least de draak van Mulan: Mushu.
Daarna gingen we voort met onze tour door Disneyland Parijs. In de Walt Disney Studio Park namen we een bezoek aan het Toy Story Playland. Het was nog niet officieel geopend maar toch mochten we al eens een kijkje nemen. Ik ging op de foto met Rex de dinosaurus rex van Toy Story. De leukste attractie vond ik Slinky Dog Zigzag Spin. Daar heb ik enorm in gelachen en geamuseerd. Die hebben we wel 3 keer achter elkaar gedaan. Ik wou ook graag in de Toy Soldiers Parachute Drop maar die was gesloten omdat het geregend had en nog niet goed in werking was. Dat vond ik wel spijtig.
De laatste bezichtig was de mooiste, Le Château de la Belle au Bois Dormant! Het was een hele dag wachten maar dat was het waard. Daarna heb ik een bezoek gebracht aan de shop en ik heb me 2 Potato Head’s gekocht en met alle accessoires.
Ik zou graag nog eens teruggaan. Dat is nog een droom van mij. Ik hoop dat jullie het leuk vonden om mijn artikel te lezen.