De Good Dinosaur – Vlaamse première
Gisteren was het zover! De exclusieve Vlaamse première van
Pixar Animation Studios nieuwste
The Good Dinosaur. Exclusief mag je deze keer wel zeer letterlijk nemen, wij kregen (naast Frankrijk) namelijk de kans om The Good Dinosaur nog voor Amerika te bekijken, waar hij pas op 25 november in de zalen te zien zal zijn.
We werden reeds om 9u30 ’s morgen verwacht in de Siniscoop van Sint-Niklaas, waar er voor ons en enkele genodigden een ontbijt voorzien werd. Ook konden de aanwezige kinderen reeds kennis maken met de figuren door kleurprenten van hen in te kleuren.
Een première is natuurlijk niets zonder de aanwezige BV’s, en deze keer kleurden ook enkele van hen de rode loper:
Ook enkele van de Vlaamse voicecast waren aanwezig. Voor de stem van
Arlo de dinosaurus zette Disney deze zomer een bijzondere wedstrijd uit. Via een oproep op Disney Channel en social media ging Disney op zoek naar een jongen tussen de 10 en 15 jaar. Uit tal van inzendingen werden uiteindelijk 10 finalisten geselecteerd die elk in de studio hun versie van Arlo mochten neerzetten. Een professionele jury koos uiteindelijk voor de dertienjarige Jordi Int Panis.
In The Good Dinosaur horen we ook Mathias Sercu als de papa van Arlo en Ann Ceurvels als Arlo’s mama. De stem van Arlo’s broer
Buck wordt ingesproken door Padraig Turley en Matteo Heyrman, zijn zusje wordt vertolkt door Marie Wuyts.
Jack Bright kruipt in de huid van het wilde mensenjongetje Spot en Jenne Decleir, Mieke Laureys en Arnold Willems geven hun stem aan drie Tyrannosaurus-Rex’en die Arlo en Spot leren kennen tijdens hun tocht.
Voor diegene die het verhaal nog niet kennen. Dit dolle avontuur, met twee onwaarschijnlijke helden in de hoofdrol, gaat over de bijzondere vriendschap tussen de grappige dinosaurus
Arlo en een wild mensenjongetje genaamd
Spot. De film begint bij de vraag “Wat als de asteroïde die het leven op aarde voorgoed veranderde de planeet compleet gemist had en de dinosaurussen nooit waren uitgestorven?” Tijdens hun avonturen in een prachtige wereld vol dinosaurussen leren Spot en Arlo hoe ze hun angsten kunnen overwinnen en samen ontdekken ze hun ware ik.
Omstreeks 11u00 konden we dan de zaal binnengaan en 100 minuten lang genieten van Pixars nieuwste pareltje
The Good Dinosaur. Ik moet echter wel zeggen, genieten konden we deze keer niet volledig. Het verhaal is alles behalve origineel te noemen. Er lijkt ook net iets teveel gekeken te zijn naar andere films zoals Ice Age, the Lion King, The Croods, noem maar op. Tijdens het bekijken van The Good Dinosaur dacht ik net iets te vaak: “Hé, dat lijk ik al eens gezien te hebben”. Ook de figuren zijn deze keer redelijk vlak, zonder emoties en zelfs saai te noemen. Ze lijken wel alle emoties opgebruikt te hebben in hun vorige film
Inside Out.
Soms zat er wel eens een vleugje humor in die zowel kinderen als volwassenen kunnen smaken, maar eigenlijk te weinig zoals we van Pixar gewoon zijn. Zelfs de kinderen in de zaal wisten na een uur geen blijf meer met zichzelf en begonnen zich te vervelen.
De film is ook teveel in verschillende scènes te verdelen. Sommige kan je er eigenlijk zelf zo weglaten, denk maar aan die met de Triceratops Forrest Woodbush. Het deel van de T-Rex’en vervolgens wordt zelfs wat lachwekkend door het Western gehalte (let maar op hoe de T-Rex’en lopen). Het komt dus neer op iets te weinig samenhang allemaal.
Waar The Good Dinosaur dan weer weinig verschilt met de vorige animatiefilms van Pixar is het visuele aspect! Daar weet Pixar als geen andere studio altijd een pareltje af te leveren. De achtergronden zijn fenomenaal, de animatie van het gras, bomen en water is werkelijk verbluffend.
Helaas leverde Pixar deze keer maar een middelmatige animatiefilm af en wist het zich niet te onderscheiden (zoals ze anders wel doen) van een andere maatschappij als Dreamworks.
Trouwens, zoals de Pixar-traditie het wil kregen we eerst een kortfilm. Die was deze keer getiteld “
Sanjay's Super Team”. Verveeld door de meditatie van zijn vader, dagdroomt een jonge Indische jongen over Hindu goden als superhelden. Het verhaal is volledig geschreven naar het leven van de regisseur, Sanjay Patel, die volledig botste met de tradities van zijn vader.
Hoewel de boodschap van de kortfilm erg leuk is, was de uitvoering ervan niet echt mijn ding. We vonden het nogal rommelig en zelfs redelijk agressief voor een Pixar (kort)film. Het leek wel alsof de Marvelhelden even zelf ingestaan hadden voor de hoofdrollen. Ook het gevecht tussen de goden en de slechterik kon ons weinig boeien, op een gegeven moment wisten we zelfs niet meer naar wat we eigenlijk zaten te kijken. Achteraf bleek dus dat de kortfilm wel volledig past bij de Good Dinosaur die erop volgde: niet het beste wat we reeds van Pixar gezien hebben.
Ontdek vooral zelf de film vanaf 25 november in jouw bioscoop en laat weten wat jij ervan vond!
):