Forum Café Mickey

Ik ben zelf een paar keer in Disneyland geweest maar altijd voordat ik in de rij ga staan overleg ik ook of er iemand mee wil. Ik zelf ben 2 jaar geleden aan mijn knie geopereerd en heb sindsdien gewoon problemen met lopen heel erg. Maar ik neem dan altijd een van mijn ouders mee in de rij, en soms kijken mensen dan heel boos als ze mij en mijn vader in de rij zien bij Character Meet en Greets.

Nou zo gezegd zo gedaan, wij staan in de rij voor Winnie The Pooh, het was Halloween 2012 en we staan in de rij en de rij was zelf gewoon niet zo lang. Ik had toen een gesprek met een vrouw met een kind van 3 jaar die eerder die dag al probeerde op de foto te gaan met Teigetje in het hotel en dat er daar gewoon kinderen doorheen liepen en ouders er gewoon niks van zeggen en hun kinderen gewoon hun gang laten gaan. Ik zei tegen die mevrouw of ze voor wilde gaan en en dat wilde ze niet.
Wij hebben dan gehad dat een Cast Member ook goed oplette in de rij en ook duidelijk vertelde waar ze heen zouden gaan of wanneer de rij zou aflopen.
Dus eindelijk nadat ik Winnie The Pooh had ontmoet ik met tranen in mijn ogen van geluk proberen niet te huilen, maar ik was zo gelukkig.

En die vrouw die achter mij stond die kwam nadat haar kind ook Winnie had gezien naar mij toe en vertelde mij letterlijk hoe ontroert ze was dat mijn vader en ik zo gelukkig waren en ze vond het zo lief dat ik mijn meeting met Winnie wilde laten wachten om haar kind gelukkiger te maken.

Heel mooi verhaal Galatea, zo zie je maar dat de characters er voor IEDEREEN zijn! Alleen snappen ze dat soms niet al te best in DLP

Dragy schreef:Heel mooi verhaal Galatea, zo zie je maar dat de characters er voor IEDEREEN zijn! Alleen snappen ze dat soms niet al te best in DLP

Klopt mijn vader en moeder hebben nooit een goeie band met hun ouders gehad. (Opa van vaders kant overleed toen hij 15 was) en ouders van moeders kant hebben nooit omgekeken. Daarom koesteren ze die momenten ook, vooral omdat ik laatst een gesprek met mijn moeder heb gehad dat ze voelt alsof ze ons hele opgroeien heeft gemist. Ik ben 17 jaar en ben 14 jaar lang gepest en ook depressief geweest. En dan als je na zo'n heftige tijd die momenten meemaakt met je familie dan blijf je die voor altijd koesteren. Wij hebben nogsteeds mijn allereerste schooltas en dat was een Winnie de Poeh schooltas en de reden waarom het zoveel voor me betekend is omdat het een stukje geweest is dat de donkere tijden gewoon wat lichter maakt.

Galatea schreef:

Dragy schreef:Heel mooi verhaal Galatea, zo zie je maar dat de characters er voor IEDEREEN zijn! Alleen snappen ze dat soms niet al te best in DLP

mee eens afgelopen zomer tijdens onze trip ook speciale momenten gehad
stonden ook bij Winnie the Pooh in de rij, deze is nooit kort heb ik het idee. en
we waren 5de in de rij. nu kwammen er langs de andere kant mensen met een handicap of dergelijke omdat zij langs die kant mogen komen en ze proberen ze zo snel mogelijk te laten in stromen zodat de rij vlot blijft gaan. mensen achter ons begonnen wat kwaad te praten omdat ze vonden dat zij voor staken. stom denken noem ik dat want die mensen kunnen meestal niet zo lang wachten en het werkt voor hen nu eenmaal anders en we moeten blij zijn dat wij kunnen wachten denk ik dan maar oke. toen het onze beurt was stonden er zeker nog 3 groepjes langs de speciale kant zeg maar en ipv dat wij gingen hebben we tegen de cm duidelijk gezegt dat zij van ons allemaal eerst mochten, dat we er geen problemen mee hadden om nog 10min te wachten. die cm blij en dankbaar en die mensen ook helemaal blij en dankbaar zwaaien naar ons bij het weggaan. daarna mochten wij en kregen we extra tijd en een speciale handtekening van Winnie en leuke foto's van ons samen met Winnie en Eeyore. dus uiteindelijk iedereen heel blij door gewoon een beetje meer geduld later bij Minnie ook eens gedaan met een gezin en die waren zo blij dat ze ons dank je wel kwammen zeggen en het dochterje zag er zo gelukkig uit. dat is toch ook Disney magie? elkaar blij maken door gewoon elkaar wat tegenmoet te komen. ik vind van wel

Ik zat zoals gewoonlijk character meet en greets te kijken. En wat me opviel hier was dat op een gegeven moment een moeder haar kind toelaat om zeg maar even 1 op 1 tijd van Rapunzel en Flynn met het meisje laat verkorten door haar dochter er tussen in laat lopen etc.
Dit is iets wat meestal voorkwam ook in Parijs voordat die wachtrijen er waren.

Wat vinden jullie hier nou van?




Edit Dragy: filmpje zichtbaar gemaakt