Pocahontas, de film die een algemeen publiek moest terugbrengen naar de Walt Disney Company. Dit was hun plan B na de 'mislukking' van de Hunchback of Notre Dame.
Heeft hun plan B gewerkt?
Zoals gewoonlijk:
SPOILER, SPOILER, SPOILER
Pocahontas, was een film die me was aangeraden door mijn beste vriendin toen ik 14 was en ze zei dat ik deze film moest zien. Want het waren mooie liedjes, een mooi verhaal en geweldige animatie.
Twee dagen erna keek ik de film, en zoals gewoonlijk kijk ik 2 keer. 1 keer op gevoel, 1 keer als reviewer.
De eerste keer, lukte het me niet om me te binden aan 1 karakter. Geen Pocahontas, John Smith, Kocoum of een wasbeer of vogeltje. Gevoelig gezien is de film vrij lauw. In het begin moet je dan je binden aan Pocahontas, omdat ze zo 1 is met de natuur en omdat ze zo leuk en gezellig is. (Dit laatste moet dan blijken aan haar leuke gedrag met haar vriendin) Het kan natuurlijk ook ergens aan mij liggen, maar ik raakte geïrriteerd. Dan staat ze daar op een rots, een soort fotoshoot pose, met bladeren en wind die langs haar heen vliegen, dan springt ze ervan af (gewoon omdat het kan), ten slotte duikt ze als een schoonspringer erin. Volgens mij is Pocahontas echt neergezet als een perfecto mundo beeld.
Prinsessen van de Walt Disney Company moeten altijd een perfect beeld vormen, ze zijn allemaal topmodellen die kunnen zingen en die over het algemeen vrij zwak zijn (ik praat hier over het tijdperk VOOR Frozen, Brave, Tangled, The Princes & The Frog, etc.). Ze willen een prins die hun red, trouwen en ga zo maar door.
Pocahontas is dit allemaal niet, ze heeft een eigen wil, gaat haar eigen weg. Ze houdt van de natuur, wilt vrij zijn en praat het liefst tegen een boom (die raar genoeg terug praat), een wasbeer en een vogel (die voor de verandering niet praten). Oh ja, en ze leert een totaal nieuwe taal door naar haar hart te luisteren.
Maar, soms lijkt het voor mij (in realiteit is Pocahontas 18, en haar echte echte persoon is 12) dat Pocahontas pubert, en Kocoum niet trouwt om haar vader te vervelen en dan met de eerste beste vijand van de stam een relatie krijgt. Ik maak geen grapje. Kijk maar eens naar dat schema:
Pocahontas komt terug - Hoort dat Kocoum wilt trouwen met haar van haar vader (Even seriously, Kocoum is dan waarschijnlijk verliefd op haar hé, die jongen heeft al zijn moed bij elkaar moeten rapen om het te vragen aan die vader) - Dan zegt ze: "Maar hij is zo serieus." En gaat ze weg - Gaat ze naar een boom voor raad - Dan nog geen 5 minuten later komt ze John Smith tegen - Gaat ze achter hem aan
En nou ja je kent de rest.
(Je zou gewoon medelijden krijgen met Kocoum!)
Iedereen zegt tegen mij dat Pocahontas de enige film die iets weg heeft van de werkelijkheid, je weet wel, wanneer Pocahontas haar haar overal naartoe vliegt en praktisch de rest om haar heen stil ligt enzo.
Dat Pocahontas alleen achterblijft en John terug moet naar Engeland.
Let me get 1 thing straight about this whole movie ladies and gentlemen.
Het enige in de film dat klopt is dat John Smith en Pocahontas elkaar kenden en elkaar hielpen. Punt.
In werkelijkheid kwam John Smith, Pocahontas was nieuwsgierig, John smith leerde haar Engels, Pocahontas leerde hem dingen van haar stam. Uiteindelijk namen de Engelsen haar gevangen, weigerden haar terug te laten gaan naar huis. Doopten haar, vertelden haar over het Christendom enzo. Daarna werd haar naam veranderd naar Rebecca Rolfe. Uiteindelijk bleef ze in Engeland trouwde John ROLFE (Niet Smith) (1615) en kreeg een zoon met hem genaamd Thomas. Ten slotte in 1617 stierf ze aan een ziekte op 23 jarige leeftijd.
Zoals je wel kunt merken ben ik geen fan van deze film.
De animatie is echt goed, het liedje Colors of the Wind is goed, maar voor mijzelf blijft het daar ook bij.
Veel mensen vragen vaak aan mij waarom ik toch zo'n probleem heb met deze film.
Mijn antwoord is dat Pocahontas een niet-complete film is. Ik mis iets in de film en dat is de wat hardere kant in het verhaal. Deze film laat eigenlijk alleen de zachte kant zien van het schuurpapier zien.
Ik haal even mijn favoriete film erbij, The Hunchback of Notre Dame.
The Hunchback laat doden zien, laat de complicatie van de karakters, de pijn, de haat, van alles. Het laat meer emotie zien. Het geeft ons de complicaties van zonden en het recht van Frollo, de liefde en de regels bij Quasimodo & Phoebus, en ook vrijheid en de wet van de inwoners in Parijs.
Pocahontas laat voor mij alleen de kant zien dat Pocahontas helemaal hotel de botel wordt op John Smith, hem red en dan is hij weg. Dat zij alles zoals Mary Poppins met 1 knip in de vinger oplost.
Velen denken nu waarschijnlijk, maar de keuze van John Smith en haar stam dan?
Zij had al op het moment dat ze John Smith volgde naar die waterval de keuze voor hem laten vallen.
Pocahontas, het plan B is voor Disney helaas niet gelukt. Plan C (Hercules) had helaas ook geen goede uitkomst. Maar volgens mij is het hele publiek pas teruggekomen bij Frozen. Die 18 jaar na Pocahontas is uitgekomen.
Voor elke Pocahontas fan die nu waarschijnlijk niet zo blij met me is, dit is mijn mening. Mijn gevoel voor films, humor en animatie is anders dan die van ieder ander. Als je van deze film houd, blijf ervan houden en ga niet af op mijn mening of die van een ander!
Byee!