Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaah!
*klopt op de borst*
Wie deed ik na?
Goed geraden! TARZAN!
Tarzan, 1 van de meest emotionele films van mijn familie. Met een goede reden, mijn tweelingbroertjes zijn doodgeboren rond de tijd dat deze film uitkwam. Tja... Kindje dat wordt vermoord en doodgeboren... De reden dat ik niet Tarzan kijk terwijl mam of pap in de buurt is.
Dus Tarzan?
De enige Disney film waarin iemand word gedood met ophanging.
Wat? Alsof jullie het niet is opgevallen! Die gast valt, geschreeuw, Tarzan valt, geschreeuw stopt, bliksem schicht, je ziet Clayton dood hangen.
Als kind wist ik nooit wat het was. Ik wist nooit wat er was gebeurd. Ik wist gewoon: Dood.
Tarzan is een mooi en interessant hoofdpersoon. Zijn persoonlijkheid is begrijpelijk en zette mij als kind vaak aan het denken. "Hoe zou het zijn om zo op te groeien? Hoe zou het zijn om te kunnen surfen over de bomen?" Tarzan zijn design is goed bedacht en goed doordacht, alleen snapte ik nooit zo goed hoe het kon dat Tarzan de gorilla's en alle andere dieren begreep. Tot vandaag! TADA!
Ik heb voor maatschappijleer moeten leren dat je taal en je manier van praten imiteert van je ouders en de mensen om je heen. Daarom snapt Tarzan hun! Hij leerde het omdat hij nooit goed opgroeide met Engelse mensen. Tada, mysterie opgelost!
Tarzan als kind, oké, ik doe het maar zo zeggen. Ze hadden meer aandacht moeten besteden aan hem als kind. Niet alleen een liedje van Phil Collins! Kom op! Wij willen horen en zien hoe Tarzan zich voelt, niet hoe Phil Collins denkt hoe Tarzan zich voelt!
Tarzan is een ingewikkeld persoon, en laat zijn emoties vooral blijven vanuit zijn ogen. Ik vind het gewoon jammer dat de tijd bijna niet word genomen om dit goed te bekijken.
Jane is een vrouw. Je kan haar op sommige levels vergelijken met Peach van Super Mario, omdat ze steeds gered moet worden door Tarzan (*kuch* Mario *kuch*). Maar Jane is dat totaal niet, ze is gewoon zoals de vrouwen waren in die tijd. Ze is ook goed geanimeerd! Gosh, ik zit nog steeds te oefenen om haar goed te kunnen tekenen! De emoties van Jane spreekt ze uit en beeld ze uit. Zoals Tarzan zie je het ook door de ogen. Wat niet alleen mooi is om te zien, maar ook fijn. Het is gewoon ook hoe mensen in het echt hun emoties voornamelijk laten zien.
Clayton, en het is gewoon te duidelijk! HIJ IS DE SLECHTERIK! Maar kom op! Het is gewoon TE duidelijk! Het is niet eens een spoiler! Hij heeft een snorretje! Zijn design is als een slechterik! En zijn stem is mega laag en is ook al zo slechterik-achtig! En zijn gedrag ook al! Kom op! Als Disney wou dat we niet wisten dat het een slechterik was dan zouden ze het wel hebben aangepakt zoals *SPOILER* Hans uit Frozen! Hij is geanimeerd als een held, neergezet als een held en gosh, het is een prins! Alle prinsen waren de mensjes die de prinsessen kwamen redden of die gewoon goed en lief waren! En dan ineens boem! Weg met allemaal die dingen, prinsen kunnen slecht zijn! Dank je Hans! *SPOILER END* . Laten we allemaal even buiten onze jeugd en Disney kennis kijken en dan snap je wat ik bedoel. Je ziet Clayton, al als kind toen ik hem voor het eerst zag dacht ik: Bad guy! Trouwens, wat is zijn motivatie? Geld... Ugh.... Pocahontas slechterik opnieuw Disney? En die van Atlantis? En Oliver & Company? En die van Pinocchio? Het zijn er teveel.
De vader van Jane maakte me wel aan het lachen en Tantor. Ook Turk en de rest van de gorilla's.
Nu een moeilijk karakter: Kerchak. Hij is zo ingewikkeld maar ook zo simpel. Hij is een leider, man van Kala, hij moet (nadruk op moet) zijn familie beschermen, maar hij wil er ook voor zijn vrouw zijn. Maar de familie gaat voor. Dus wat doet hij? Hij wijst Tarzan af als zoon en zegt dat hij nooit 1 van hun zal worden. Maakt niet uit hoeveel hij zijn best doet, Tarzan zal nooit een van hun zijn. Maar uiteindelijk wanneer Kerchak sterft begrijpt hij Tarzan, accepteert hem als zoon, en maakt hem leider van de familie. Niet alleen was dit mega emotioneel voor mij als kind, het was mega emotioneel voor mij vandaag. Acceptatie, daar zocht Tarzan zijn hele leven naar, acceptatie van zijn "vader" en acceptatie van hemzelf.
Kerchak is 1 van de beste Disney figuren ooit bedacht en gemaakt en zijn design ook.
Nala, Nala, Nala.....
De moedergorilla, riskeerde haar leven voor de baby die later haar zoon zou worden, die ze Tarzan zou noemen en waar ze altijd in bleef geloven. Ook als het even niet makkelijk was door haar sociale omgeving of door (obviously) Kerchak. Nala is een liefdevol, gevoelig karakter en elke keer was het voor mij zo fijn om haar te zien, haar manier van doen en denken. Een moeder persoon die ik soms zo erg mis in andere Disney films. Het is trouwens best wel zeldzaam om een moeder in beeld te hebben bij een Disney film. Of in dit geval een moeder persoon.
De animatie is gewoon... (engels) stunning. Het was zo goed bedacht, Tarzan die surft over de bomen? Geweldig idee! Iedereen dacht: "Ugh dat wordt de hele film lianen slingeren." Maar nee! Hij was anders! En hebben jullie eens goed gekeken naar het stukje animatie AKA het fotootje van de ouders van Tarzan?
Ik heb er geen woorden voor, kijk en je weet wat ik bedoel!
Voor de rest, ik raad de film zeker aan!
Voor plezier, maar ook als je je even een buitenbeentje voelt, dit is een geweldige film voor die mensen.
Want ook als iedereen niet in je gelooft (zelfs even je moeder niet) dan moet je in jezelf geloven.
Bye!
Veel kijkplezier!
