Achter alle decoratieve elementen van Disneyland Paris gaat een team van vakmannen en vakvrouwen schuil. Vaak werkzaam in de schaduw, maar essentieel om het enorm hoge niveau aan kwaliteit en details, waar Disney om bekend staat, te kunnen garanderen. Central Workshop Cast Members werken in de parken, hotels en Disney Village om de gasten mee te nemen op een reis door bijzondere omgevingen. Vandaag werken ze niet in de schaduw, maar staan ze in de schijnwerpers – de beschermers van de magie en hun ambachten in Disneyland Paris.

Onder de 250 getalenteerder Cast Members van de Central Workshop zijn er een stuk of 10 verantwoordelijk voor het onderhoud en herstellen van de aankleding en accessoires van Disneyland Paris. Zij lopen regelmatig door het park om te bekijken wat onderhoud nodig heeft. De aangemerkte onderdelen worden dan hersteld in de werkplaats, waarbij gebruik gemaakt wordt van traditionele werkwijzen en technieken. Na de restoratie wordt het voorwerp weer teruggebracht naar zijn oorspronkelijk plek in het park.


De Cast Members van de Central Workshop werken nauw samen met de teams van Walt Disney Imagineering, welke hen voorzien van zeer nauwkeurige specificaties en instructies over het te herstellen object. Dan wordt er vastgesteld hoe en met welke technieken het object het beste gerenoveerd kan worden. Sommige objecten werden bijna 30 jaar geleden in een antiekwinkel gevonden, waardoor de Cast Members soms uitgebreid onderzoek moeten doen om dat specifieke object zo accuraat mogelijk te kunnen herstellen. Er is soms meer nodig dan het object enkel weer te voorzien van een frisse uitstraling. Decormakers werken soms juist met nieuwe objecten, waarbij de uitdaging juist zit in het feit dat het er oud en gebruikt uit moet zien. Elk jaar worden er zeker zo’n 500 objecten hersteld.

Dan zijn er de letterschilders, welke gespecialiseerd zijn in het herstellen van de uithangborden van de winkels, restaurants en zelfs de letters op de treinwagons van de Disneyland Railroad. Hierbij wordt gebruik gemaakt van traditionele technieken, zo werken ze met olieverf, bladgoud en bladzilver, afhankelijk van het oppervlak. Om alle weersomstandigheden voor lange tijd te kunnen doorstaan, wordt soms zelfs bladkoper gebruikt, wat daarna goud geschilderd wordt. Een voorbeeld hiervan zijn de paarden van Carrousel de Lancelot.


Een team van ketelmakers is ook werkzaam in de parken, hotels, Disney Village en zelfs backstage. Zij zijn verantwoordelijk voor het vervangen van rails van attracties en werken eveneens aan de attractiekarretjes. Recentelijk hebben ze diverse onderdelen vervangen van de iconische Big Thunder Mountain. De tijdelijk sluiting van het resort geeft het team de mogelijkheid om deze intensieve onderhoudsklussen overdag uit te voeren, zonder dat de attractie gesloten moet blijven of dat de werkzaamheden ’s nachts moeten plaatsvinden.

Een deel van de Cast Members is veelal opgeleid als makers van decorstukken, wat ze de mogelijkheid geeft om ervaring op te doen in het gebruik van diverse technieken, waaronder modelleren en boetseren. Daarnaast hebben ze kennis over de verschillende materialen, zoals resin, verf en gips. Het overdragen van kennis is binnen Disneyland Paris erg belangrijk. Cast Members worden daarom ook intern getraind in andere ambachten, zodat hun kennis, kunde en ervaring verder uitgebreid wordt. Enkele van deze ambachten zijn bijvoorbeeld timmerwerk, schrijnwerkerij, stoffering, glasblazerij, touwwerk en zelfs zeemanschap. Het laatstgenoemde is bijvoorbeeld terug te zien in de touwknopen van het ruim twintig kilometer lange bamboehekwerk in Adventureland. Verder worden Cast Members ook nog getraind in lassen en ijzerwerk.

“Alle objecten en accessoires waar we aan werken hebben een eigen leven, sommige zijn al bijna dertig jaar in onze parken,” zei Eric, een decormaker en glasblazer, verantwoordelijk voor de restauratie van glazen objecten waaronder lampen en lantaarns. “Ieder object vertelt een verhaal. Het is belangrijk dat we dit verhaal respecteren op een traditionele manier, door het gebruik van referenties die zo dicht mogelijk staan bij het originele object. En uiteraard nemen we ook de verandering van de veiligheidsmaatregelen voor de techniek die we gebruiken in acht.”