"Er zijn reacties die niet bedriegen. Zodra ik de eerste noten van Mickey and the Magician hoorde, voelde ik rillingen door mijn lijf lopen", herinnert InsidEar Virginie (Ninie) Revelle zich. "Na slechts 30 seconden was de emotie er al".
“Deze muziek is zo emotioneel", voegt Liz Read (Fairy Godmother op You Tube en Instagram) eraan toe, "dat ik elke keer moet huilen”.

Maar wat maakt de muziek van Mickey and the Magician zo... magisch?


Een beetje magie en elfenstof


Mickey and the Magician, een origineel verhaal dat in juli 2016 speciaal voor Disneyland Parijs werd gecreëerd, neemt ons mee terug naar de oorsprong van de Disney-magie. Hier gaan we terug in de tijd naar het begin van de 19e eeuw in Parijs, naar de mysterieuze werkplaats van een grote Magiër, wiens assistent-leerling niemand minder is dan Mickey. Terwijl hij de boel opruimt, laat onze jonge leerling zich meeslepen door zijn drang om magie te leren.


Maar niets gaat zoals gepland en ondanks zichzelf wordt hij meegevoerd naar de meest magische werelden van Disneyfilms, van Assepoester tot Frozen, en ook Beauty and the Beast, Aladdin en The Lion King. Gesterkt door de lessen die hij tijdens zijn ontmoetingen krijgt, zal hij het geheim van echte magie vinden, het geheim dat in ieder van ons huist...


Muziek speelt een cruciale rol in de eerste reis van Mickey. Zoals Niels van de site Capturing Disney Parks uitlegt, bevat de originele soundtrack van Mickey and the Magician "liedjes die worden hernomen in de geest van Broadway-musicals en die we allemaal kennen uit onze favoriete Disney-films...".

De maker van deze weelderige muziek is niemand minder dan Joel McNeely, vooral bekend van de muziek in Peter Pan 2: Return to Neverland (2002), de Tinkerbell-reeks, en de nachtshow Disney Dreams (2012).
Voor de componist begon het project tijdens werksessies waar alle makers van de show, inclusief choreografe Tatiana Seguin (die niet anders kon dan dansen zodra ze zijn eerste muziekvoorstellen hoorde), bij elkaar werden gebracht.

Eeuwige liederen
Dans is de kern van de show en voor elke scène heeft de componist nieuwe en bijzonder aanstekelijke arrangementen bedacht voor de klassieke Disney-deuntjes.

"Bibbidi-Bobbidi-Boo" werd een feestelijke mars die een operette van Jacques Offenbach waardig was en "A Dream is a Wish your Heart Makes" kreeg walsaccenten à la Johann Strauss.

"Be our Guest" begint met een knipoog naar Frankrijk via de accordeon, voordat het overgaat in het soort muziek dat ons met vreugde vervult tijdens circusvoorstellingen, en waarvan de orkestratie soms doet denken aan Julius Fuciks Entry of the Gladiators of soms aan de muziek die Nino Rota schreef voor films als La Strada of Federico Fellini's 8 ½ , klassiekers in het genre.

De arrangementen voor "The Circle of Life" en "Busa" zijn geworteld in zowel de tekenfilmklassieker uit 1994 als de musical, met uitgebreid gebruik van percussie en fluiten van over de hele wereld.

En voor de scène "Friend Like Me" uit Aladdin kozen de makers voor een tapdans, gechoreografeerd door James Doubtfire. De originele muziek van Alan Menken voor deze scène is toevallig een eerbetoon aan Cab Calloway en Fats Waller, twee jazzlegendes waarvan de muziek zich van nature leent voor dit soort dans, zoals te zien is in Stormy Weather (1943) of Living in a Big Way (1935). Daarop bedacht Joel McNeely dit upbeat arrangement, en voegde er een "jungle-achtige" toets aan toe, te ontcijferen door zijn typische spel op de bassen van de drums.


"Let it Go" is het enige stuk dat geen dansnummer bevat. De componist is dus dicht bij de legendarische orkestratie gebleven die Dave Metzger voor de film schreef.

Om al deze orkestrale tonen te versterken, waren er uitzonderlijke muzikanten nodig. Daarom werd de soundtrack van de show opgenomen door de beste Engelse musici in de beroemde Abbey Road Studios in Londen.

Als de flikkering van een vonk...
Bij de muziek van Mickey and the Magician gaat het niet alleen om het herbeleven van klassiekers. Zoals Niels verder uitlegt: "De show heeft een eigen muzikaal thema dat de verschillende scènes perfect samenbrengt".

Het themalied "Let the Magic Shine" werd geschreven door Brendan Milburn en Valerie Vigoda, die reeds verschillende liedjes voor de Tinkerbell-franchise hadden geschreven, en mee hadden geschreven aan "Vive la Vie", het liedje van Mickey's Halloween Celebration. De arrangementen zijn van Scott Erickson, die veel liedjes voor Disneyland Paris schreef en ook meeschreef aan "Vive la Vie". Voor "Let the Magic Shine" bedacht hij een groots crescendo, beginnend bij zachte, sprankelende klanken om geleidelijk uit te komen bij een rijk en feestelijk geheel, met koperblazers en pop-percussies, om de show in schoonheid af te sluiten.


Deze versie werd vervolgens toevertrouwd aan Joel McNeely, die dit thema als een rode draad doorheen de show gebruikte en het stuk transformeerde naarmate het verhaal zich ontvouwde. Het is voor het eerst te horen helemaal aan het begin, in de vorm van een ballade die wordt gezongen terwijl Tinkerbell de werkplaats van de tovenaar verkent. Daarna verschijnt het instrumentaal in verschillende dialogen, hetzij met refreinen gespeeld in staccatovorm, hetzij in "underscoring"-vorm, waarbij de dialoog en de enscenering onopvallend worden begeleid, een beetje zoals in een film, vóór de grote finale.

Alle nummers uit "Mickey and the Magician" zijn ware kunstwerken, van de gezongen nummers tot het themalied. ...En het zijn al deze nummers die deze show "Magisch maken van begin tot eind", zoals de blogger Lady Thumper zegt, "Als een vonk die "de kracht heeft om onze harten te vullen met hoop".