Matteo, hoe kwam je op het concept voor deze gloednieuwe show?
Ik wilde onze gasten een totaal andere ervaring bieden dan we al gewend zijn in het Walt Disney Studios Park. Aan de ene kant is Mickey and the Magician een muzikale illusieshow, en aan de andere kant gebruikt TOGETHER: a Pixar Musical Adventure technologie om toeschouwers onder te dompelen in het Pixar-universum. Ik wilde me iets heel anders voorstellen, iets dat onze gasten zou verrassen. Tegelijkertijd wilde ik hulde brengen aan een Disney-animatieklassieker. Alice in Wonderland was een voor de hand liggende keuze, omdat het een van de meest universeel bekende Disney-verhalen is. Iedereen kent Alice, de Hartenkoningin en de Gekke Hoedenmaker, en hun avonturen worden prachtig gevierd in het Disneyland Park in Alice's Curious Labyrinth en Mad Hatter's Tea Cups. Ik wist dat ik op die referenties kon voortbouwen om meer plezier te hebben met deze iconische personages.

Is het waar dat dit universum zich leent voor elke vorm van extravagantie?
Ja, alles is mogelijk in Wonderland! Ik heb deze show bedacht in de unieke setting van dit buitengewone podium – 68 meter lang en 16 meter diep – waar tot 2020 de Lights, Motors, Action! Stuntshow Spectaculair en wordt nu getransformeerd voor de show. Het is een prachtige speeltuin waarvoor ik mij iets groots, kleurrijks en rijks heb voorgesteld – een ervaring die ongekend en verbazingwekkend is.

Hoe heb je de originele film uit 1951 opnieuw bedacht?
Als het ging om de grafische stijl en de scène zelf, heb ik er veel over nagedacht met onze decorontwerper, Olivier Dusautoir. We gingen zitten en wisselden ideeën uit over hoe we Wonderland konden vertegenwoordigen. Het was voor ons belangrijk om de belangrijkste elementen van de film uit 1951, zoals het labyrint, de kleine dieren in Tulgey Wood en andere iconische referenties uit de tekenfilm, te behouden en er tegelijkertijd een modern tintje aan te geven. Het betreden van de wereld van deze show is als wakker worden in Wonderland, maar dan in 2024.

De perfecte setting om een nieuw verhaal te vertellen.
Precies. Ik werkte parallel met auteur Ludovic-Alexandre Vidal – die ook hielp bij het creëren van de Disney Junior Dream Factory-show – aan het verhaal dat we wilden vertellen. We begonnen met een iconisch moment uit de film, het theekransje van de Mad Hatter, en vroegen ons af hoe we dit konden opvolgen. Toen we naar de klassieker uit 1951 keken, realiseerden we ons dat het verhaal niet echt eindigde. Er is het croquetspel, gevolgd door het proces van Alice, dat abrupt eindigt als Alice wakker wordt. Daarom hebben we een nieuw theekransje bedacht waarvoor de Gekke Hoedenmaker al onze gasten uitnodigt, evenals twee speciale gasten: Alice en de Hartenkoningin, die opnieuw oog in oog komen te staan. De Hartenkoningin is niet blij, omdat ze vindt dat zij en zij alleen de eregast moet zijn. Er volgt een nieuwe confrontatie tussen Alice en de Koningin, waardoor het croquetspel ten einde komt en uiteindelijk wordt beslist welke van de twee gevierd zal worden. Dit alles onder het toeziend oog van de Gekke Hoedenmaker, die de zaken afhandelt, zullen we maar zeggen... op zijn manier!

De scenische ruimte voor deze show is enorm, maar toch is er alles aan gedaan om ervoor te zorgen dat het publiek zich dicht bij ons voelt.
We wilden echt dat het publiek zich ondergedompeld zou voelen in dit universum en betrokken zou zijn bij ons verhaal. Wanneer je deze unieke setting ontdekt, word je meteen ondergedompeld in Wonderland. Om dit te bereiken hebben we het podium dichter bij de tribunes geplaatst dan in de oorspronkelijke opstelling.

Bovendien wilden we dat onze gasten zich verbonden zouden voelen met een of ander personage, en dat ze op een gegeven moment het einde van de show konden beïnvloeden door te beslissen hoe het verhaal zich zou ontvouwen. Want dat is waar Wonderland om draait: je weet nooit wat je kunt verwachten!

Dit is ook wat Alice & the Queen of Hearts: Back to Wonderland zo’n moderne show maakt, met een resoluut eigentijdse boodschap.
In ons verhaal bestaat er geen goed of slecht karakter. Beide hoofdrolspelers zijn interessant en brengen ideeën over die niet tegenstrijdig maar complementair zijn. Alice belichaamt het idee dat je in je dromen moet geloven, in je verbeelding moet geloven. Zo kan ieder van ons zijn eigen universum creëren en de wereld veranderen. Het is duidelijk dat de Hartenkoningin veel egocentrischer is. Ze gaat haar eigen visie verdedigen, namelijk dat je in jezelf moet geloven om te slagen in wat je ook doet. Beide boodschappen zijn belangrijk, en deze dualiteit komt tot uiting in de betrokken muziek- en artistieke disciplines. Muziek speelt inderdaad een sleutelrol in deze show.

Muziek speelt inderdaad een sleutelrol in deze show.
Ik zou zo ver willen gaan om te zeggen dat dit het centrum van alles is. Het was voor mij heel belangrijk om muziek voor te stellen die resoneerde met deze enorme ruimte. Nieuwe, zeer hedendaagse muziek, maar die tegelijkertijd een eerbetoon is aan de cartoon door knipogen naar de melodieën uit 1951 te verwerken.

Voor Alice gingen we voor een popstijl, soms zelfs K-pop, heel vrolijk, heel feestelijk, die ook geassocieerd wordt met de Mad Hatter. The Queen of Hearts daarentegen wordt geassocieerd met een klassiek rockuniversum, met percussie en elektrische gitaar. We experimenteerden met verschillende stijlen en ontdekten dat deze dualiteit perfect werkte voor onze show.

De grote kracht van deze muziek schuilt ook in het feit dat een groot deel ervan live wordt uitgevoerd.
Precies. Voor elke show hebben we zes zangers op het podium. Er is natuurlijk Alice, de Hartenkoningin en de Gekke Hoedenmaker, maar ook de Rups, de Maartse Haas en het Witte Konijn, die zingen en helpen het verhaal te vertellen. Daarnaast hebben we vier muzikanten: twee percussionisten, die speciaal voor onze show ontworpen instrumenten bespelen, een gitarist en een speler van de keytar – een keyboard-gitaar.

Het is ook een show met veel acrobatiek, waarvan sommige nog nooit eerder in Disneyland Parijs zijn gezien.
Zoals ik al zei, het begon allemaal met de muziek. Toen we eenmaal het muzikale universum van Alice and the Queen of Hearts hadden bepaald, vroeg ik me af welke artistieke disciplines hand in hand konden gaan met deze stijlen. Tegelijkertijd moest ik rekening houden met de grootte van het podium, zowel horizontaal als verticaal, om het potentieel ervan ten volle te benutten. Daarom heb ik een beroep gedaan op twee verschillende disciplines die het unieke vermogen hebben om te resoneren met muziek: trampoline en BMX. We hadden al trampolines gebruikt in sommige van onze shows in Disneyland Parijs, maar nooit in hun 'trampo-muur'-vorm. Het versterkt de hoogte van onze sets en weerspiegelt tegelijkertijd de energie en het springerige gevoel van de muziek. Wat BMX betreft, we beschouwen het vaak als een sport, wat waar is, maar we vergeten maar al te vaak dat deze discipline een vorm van artistieke expressie kan zijn in combinatie met muziek. In beide gevallen kun je opvallende beelden en authentieke choreografieën creëren.

Hoe hebben jullie de choreografie van deze show aangepakt?
Een musical zonder dansers zou zinloos zijn. Daarom deed ik een beroep op choreografen Céline en Caïn Kitsais, die eerder aan TOGETHER: a Pixar Musical Adventure werkten, omdat zij precies de spirit hadden waar ik naar op zoek was. We hebben veel onderzoek gedaan en geëxperimenteerd om de eigenzinnige wereld van Wonderland te vertalen naar originele choreografieën. Het kost veel energie om dit gigantische podium te bewonen, en we hebben een paar verrassingen in petto om onze show nog dynamischer te maken. Ik zeg niet meer...

Het is een echte teamprestatie.
Dat is juist. We creëren en werken als groep aan onze choreografieën voordat we ze aan het hele team van dansers leren. Het is een heel belangrijk onderzoeksmoment, waarbij de beelden die ik in mijn hoofd heb oog in oog komen te staan met de artistieke visie en het gevoel dat de choreografen zelf hebben opgebouwd door naar de muziek te luisteren. Dan is er de bijdrage van de Dance captains en artiesten, die ook hun eigen creativiteit ter tafel brengen. Wij werken in alle disciplines. Het idee is om de essentie van de cartoon te nemen en samen onze eigen artistieke taal te bedenken.

Er is één belangrijk personage dat we nog niet hebben genoemd: de Cheshire Cat.
Hij zal er zijn! Hij zal in de show verschijnen... net als een kat, dat wil zeggen, wanneer hij er zin in heeft, en hoe hij zich voelt! Hij is een werkelijk uniek karakter, vol verrassingen. Daarom kan ik je op dit moment niet meer vertellen...

Je hebt een sterke affiniteit met de wereld van Alice.
Het is een wereld die ik al heel lang ken, en waarin ik me met veel plezier opnieuw heb ondergedompeld voor deze show. Ik had de film al een tijdje niet meer gezien en ontdekte er allerlei facetten in die ik als kind niet had gezien. Ik was erdoor gefascineerd en deed veel onderzoek. Ik heb de roman van Lewis Carroll gelezen, evenals boeken over de totstandkoming van de film uit 1951. Toen ik ontdekte hoe de Disney-artiesten hadden gewerkt, realiseerde ik me dat ze hetzelfde hadden gedaan als ik: hun eigen visie naar een tijdloze klassieker brachten. In feite is deze show ook een eerbetoon aan hun werk en unieke creativiteit.

Alice & the Queen of Hearts: Back to Wonderland belooft een hoogst originele show te worden in het Walt Disney Studios Park!
Disneyland Paris is een ongelooflijke plek, een echte creatieve hub waar alles mogelijk is: onze gasten onderdompelen in het hart van een tekenfilm of, integendeel, klassiekers op een totaal onverwachte manier opnieuw uitvinden.

Naar mijn mening is Walt Disney Studios Park de ideale plek om meeslepende en verschillende ervaringen te creëren, zoals Alice & The Queen of Hearts: Back to Wonderland. Dat kan op verschillende manieren, in een blackbox-achtige ruimte of buiten, maar het doel is altijd hetzelfde: onze gasten meenemen naar de kern van onze verhalen, hen verrassen en verrukken.